๐๒๑ | Absolute Magnitude

ดาวทั้งสิ้นที่ดารดาษอยู่บนท้องฟ้า
... ล้วนมีความสว่างในตัวเอง

บ้างสว่างมาก สว่างไสวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
... แต่บ้างก็สว่างน้อย จนอาจเห็นเป็นแค่จุดจางๆ

จริงๆแล้วมีดาวมากกว่าที่เราเห็นบนท้องฟ้า
เปรียบได้ว่า หากเล็งไปตรงจุดใดก็ได้บนท้องฟ้า จะชนเข้ากับผิวของดาวฤกษ์ไม่ดวงใดก็ดวงหนึ่ง

... แต่ส่วนใหญ่จะริบหรี่จนมองไม่เห็น

หากเปรียบท้องฟ้าเป็นสังคมมนุษย์
ดาวที่ริบหรี่คือสิ่งที่ทำให้ท้องฟ้าเป็นท้องฟ้า

แต่ดาวดวงที่โดดเด่นขึ้นมา เป็นสิ่งที่ทำให้ท้องฟ้าสวยงาม

ในยามค่ำคืนที่มืดสนิท หนุ่มสาวหลายคู่อาจกำลังเสียเวลาไปกับการนับดาวที่ไม่จบไม่สิ้น
พอนับดวงนี้ ดวงนั้นก็ตก ดวงโน้นก็ขึ้น
... เป็นวัฏจักรไม่มีวันจบสิ้น

แต่สิ่งที่หนุ่มสาวคู่หรือคู่เติมเอสดังกล่าวได้เห็นเช่นเดียวกับที่ผมเห็น
นั่นคือดาวที่เรียงรายบนท้องฟ้า
บ้างก็ดูสวยงาม
บ้างก็ดูแปลกตา

บางดวงสว่างขึ้นมาดวงเดียว
ในขณะที่รอบๆมืดสนิท ไร้แสงดาวจากดาวดวงใดเล็ดรอดออกมา
... ยังจะมองว่าดาวดวงนั้นสวยหรือไม่

ในขณะที่บางดวง สว่างขึ้นมาแล้วเรียงกันเป็นกลุ่มสวย
รอบๆเป็นดาวหลากสี แสงพริ้วไหวงามยามสายลมโชย
... คิดว่าเกือบร้อยทั้งร้อย ย่อมบอกว่าดาวเหล่านี้ สวยงามทั้งนั้น

คนที่จะโดดเด่น หากเด่นขึ้นมาคนเดียว
... ดูไม่สวย ไม่เหมาะ

หากจะโดดเด่น ลองเด่นอย่างมีเพื่อนดูบ้างก็ดีเหมือนกัน

หลายคนว่า เราอยู่คนเดียวในโลกไม่ได้
...
ผมคิดว่าทำไมจะอยู่ไม่ได้ ?
แต่เรายังจะมีความสุขอยู่หรือ

ป.ล.
ชิ ข้ามตัวเลขไปไม่มีใครสังเกต